8.5.07

Σταγόνες δροσιάς



Νιφάδες χιονιού, πέφτουν στα μάτια σου
δροσοσταλιές καθάριες, λευκής νηνεμίας.
Κούνα τα μαύρα σου βλέφαρα, τίναξέ τες
είναι τα πιόνια σου, στη σκακιέρα της φύσης.


Δεν θέλω να νιώσω, στάλες να ’ναι λύπης
να κλαις παγωμένες, σταγόνες μοναξιάς.
Εσύ που έμαθες, στα πάντα να κερδίζεις
μη φοβηθείς λίγα δάκρυα, στο παιχνίδι της ζωής.


Δροσοσταλιές είναι, χορεύουν στα μάτια σου
μικρά σαν διαμάντια, πολύτιμα δάκρυα.
Μην τα σκουπίζεις, νερό θ’ απογίνουν
άστα να ζήσουνε, λίγο πριν να κυλήσουν.


Τι να ’ναι αλήθεια, αυτά τα διαμάντια
νιφάδες χιονιού, για δάκρυα χαράς;
Διαύγεια έχουνε, σαν κρύσταλλα λάμπουν
και ρέουν στα χείλη σου, φιλί να γευτούν.


Μονάχα να νιώσω, πως δεν κλαις με θλίψη
και στάζουν τα μάτια σου, σταγόνες δροσιάς.
Εσύ που έμαθες, στα πάντα να κερδίζεις
κούνα τα πιόνια σου, στη σκακιέρα της φύσης.

~~~

Ασπρόμαυρες φωτογραφίες σήμερα και έχουμε:
1. από το όρος Καλλίδρομο του Νομού Φιώτιδας
αυτές οι άσπρες μπαλίτσες είναι χιονονιφάδες
2. το ρολόι του Πόρου, το οποίο βρίσκεται
στο υψηλότερο σημείο του νησιού και διακρίνεται
δίπλα του ένα τμήμα της Ελληνικής σημαίας
3. το ποταμάκι μέσα στην πόλη της Λιβαδειάς
4. δειλινό στην παραλία του Τυρού στην Πελοπόννησο
ίδια με τη χθεσινή, χωρίς καραβάκια.

για περισσότερες φωτογραφίες της νιότης μου
στο: Πως περάσανε τα χρόνια...

7 σχόλια:

hliaxtida είπε...

Απάντησα στο αλλο που ειδα τις φωτο.
Ομορφες οι σταγονες σου. Δροσιστηκα λιγο και από τις φωτογραφιες αυτες μεσα στην τοση ζεστη

Γιωργος_Κ είπε...

χεχε, ευχαριστώ Μαράκι για τα ευγενικά σου λόγια και στα δύο ποστ!

Πραγματικά ο καιρός άλλαξε απότομα και τώρα θα πρέπει θέλοντας και μη, να συνηθίσουμε το καλοκαιράκι...

nikol είπε...

καλοκαιράκι???
Εμείς εδώ, έριξε μια γερή μπόρα χθες το βράδυ και σήμερα έχουμε αεράκι:(
άντε σας είπα και τον καιρό:)

...σαν κρύσταλλα λάμπουν
και ρέουν στα χείλη σου, φιλί να γευτούν...
καταπληκτικό!!!!!!!!!!!!!!

Γιωργος_Κ είπε...

...μονάχα να νιώσω, πως δεν κλαις με θλίψη...

Νικολίνα θα τα πούμε το βραδάκι !!! :)
Thank You...

elenitheof είπε...

Γιωργάκη, το ποίημα σου δείχνει την καλή σου την καρδιά που είναι πλούσια από ευαισθησίες.Τα χρόνια πέρασαν όπως δείχνουν οι όμορφες φωτογραφίες αλλά η καρδιά σου παρέμεινε ευαίσθητη και καλή.Αυτό έχει τη μεγαλύτερη αξία στη ζωή.

pytheas είπε...

Πολύ ωραίο βρε Γιώργο το ποίημα αλλά με τόσες φωτογραφίες χάνεις τον ειρμό των σκέψεεών σου και τελικά δεν αποδίδεται η μαγεία των λέξεων. Πιστεύω μια ότι μια εικόνα στην αρχή είναι αρκετή...Γνωμη μου βέβαια, μην με συνερίζεσαι...

Γιωργος_Κ είπε...

Ελένη και Αλέξανδρε σας ευχαριστώ!! Καλημέρα!!

Φίλε Αλέξανδρε δεκτή η συμβουλή σου, κάπου έχεις δίκιο σ' αυτό, γιατί το ποίημα δημιουργεί από μόνο του εικόνες...
να είσαι καλά!!