3.5.07

Χαμόγελα και μαργαρίτες


Ξημέρωμα Σαββάτου...

Με περιμένει ένα χαμόγελο πίσω από τον κίτρινο τοίχο της γωνίας..

Συναντιόμαστε...

το φοράω...και γεμίζω μαργαρίτες τη μέρα μου...

Μια μελαγχολία κρυμμένη με κοιτάζει κρυφά..

Κάνω πως βλέπω αλλού και την προσπερνάω..

"Δεν σου μιλάω σήμερα! Σήμερα μαζεύω χαμόγελα και μαργαρίτες..

"Πρόκληση... λέω να μαδήσω μιά!

Μα..........τι.....; Δεν μ'αγαπά...;Κανείς δεν μ' αγαπά...;

Ένα σύννεφο θέλησε να μου κρύψει τον ήλιο..

Το κοίταξα άγρια και έδωσα μιά και το φύσηξα δυνατά!

Οχι! Δεν θα μου κλέψεις το χαμόγελό μου!


Ξημέρωμα Σαββάτου...

Όνειρο είναι...ή αλήθεια..;

Ο κίτρινος τοίχος είναι εκεί..υπάρχει..

Θα βγω να ψάξω για κρυμμένα χαμόγελα πίσω του..

Κοιτώ τις μαργαρίτες στο βάζο..

Ισως..να με κοιτούν και κείνες..

Πρόκληση...!

Να τολμήσω να μαδήσω μιά..;

4 σχόλια:

nikol είπε...

όνειρο είναι Μαρία μου και ξέρεις?
τα όνειρα του Σαββάτου δεν βγαίνουν,έτσι μου έλεγε η γιαγιά μου...
όσο για τη μαργαρίτα, τη μαδήσεις δε τη μαδήσεις πάντα αυτή την απορία θα την έχεις, όπως και όλοι μας...Μ' αγαπά ? Δε μ' αγαπά ?
(όταν ήμουν μικρή μαδούσα μαργαρίτες και όταν καταλάβαινα στο τέλος ότι θα βγεί "δε μ' αγαπά" τότε έκλεβα και τα κανόνιζα έτσι ώστε να βγεί "μ' αγαπά")Τώρα πια δεν χρειάζεται να κλέψω πέταλάκι για να χαρώ ότι μ'αγαπούν...απλά κοιτώ τις μαργαρίτες και χαμογελάω...ουφφφφ πολλά είπα πωπωωωωωωωωωω, δε με βαρέθηκες? άντε καληνύχτα!

Γιωργος_Κ είπε...

Όμορφες οι σκέψεις σου, με την ενδιαφέρουσα εξομολόγησή σου να στολίζει την Πορφυράδα για σήμερα...

Καλησπέρα Μαρία και Νικόλ!

pytheas είπε...

τελικά σ' αγαπά ή όχι; Μας μπέρδεψες! Μη φοβάσαι πάντως...Όσες μαργαρίτες και να μαδήσεις διαφορετικό αποτέλεσμα θα έχεις πάντα! Καλύτερα να το γυρίσεις σε τριαντάφυλλο. Θα μαδάς περισσότερη ώρα...

elenitheof είπε...

Μαρία, καλημέρα. Πολύ όμορφο ποίημα! Για να καταλάβουμε αν μας αγαπά αυτός που αγαπούμε καλό είναι να δοκιμάζουμε την αγάπη του με άλλους τρόπους κι όχι μαδώντας μαργαρίτες.