23.9.07

Το τραγούδι μου (Κάτι από μένα)

Σε μια μελωδία
που ακόμα γυρνάς τις σελίδες της,
άγγελοι ξεπροβάλλουν...

Η γέννηση ενός μεγάλου έρωτα
σου χτυπάει την πόρτα.

Οι φόβοι, τρυφεροί εραστές,
τρέχουν να κρυφτούν
στις στοίβες από χαρτί.

Η αγάπη μοιάζει...
με χορό του πάθους,
σαν έναν τυφώνα που σαρώνει
ότι βρεθεί στο πέρασμά του.

Δεν βρίσκω λογία να σου πω
ότι σ' ....ω!

Θέλω να με κοιτάς να μου γελάς
και να θυμάσαι ότι σε λατρεύω,
ακόμα κι όταν σιωπώ.

Γίνε η πηγή μου, η έμπνευσή μου,
το φως μου που με οδηγεί
και φιλάει τα όνειρά μου.

Ότι κι αν γίνει,
εγώ θα σε κρατώ πάντα
πάντα μέσα στην καρδιά μου.

M.S. @ 20/7/2007 - 01:30

1 σχόλιο:

Γιωργος_Κ είπε...

Πολύ όμορφο Μαρία, συμπάσχω μαζί σου!

Με την ευκαιρία του σχολίου μου στο ποίημά σου, θέλω να ενημερώσω, πως λόγω έλλειψης χρόνου και λόγω διαφόρων - δυσάρεστων - περιστατικών, απουσίαζα από τις καταχωρήσεις σας το τελευταίο χρονικό διάστημα! Ελπίζω πως θα είμαι παρόν τις επόμενες μέρες...