8.9.07

Συμβιβασμός


Έχω έναν ιερότατο στόχο
- να διασώσω το έργο μου

κι έπειτα να φύγω, να εξαφανιστώ
να φύγω, να πετάξω, να χαθώ

σαν τον άνεμο να καλπάσω, ΝΑ ΦΥΓΩ

σαν άσπρο άλογο που χλιμιντρίζει και τρέχει
βλέποντας τους χαλεπούς καιρούς να το κυνηγούν

σαν ασημένιο πεφταστέρι, να πέσω
πλάι σ’ όλα τ’ αστέρια
στη βαθυσκότεινη νύχτα

να χυθώ σαν καταιγίδα
- σ’ αυτά που με πίκραναν

να γίνω κεραυνός γι’ αυτούς που μ’ αποπήραν
κι όσους με φίλησαν κι όσους μ’ αγάπησαν
να μην εκδικηθώ

άλλωστε έμαθα να αγαπάω με πάθος
και να μισώ με οργή

να δίνω δίκιο στο άδικο έμαθα, ΝΑ ΦΥΓΩ

κι έτσι όπως έμαθα να συμβιβάζομαι
τι μένει άλλο πια για να προσμένω;

αφού κι η ίδια η ζωή
ένας ιδιότροπος, κρυφός είναι, συμβιβασμός.

Δεν υπάρχουν σχόλια: