16.4.08

Σκέψεις ενός φοβισμένου μυαλού.

Νόμιζα μπορώ ν' αντέξω
την απόσταση,
και να ξεπεράσω όλα τα εμπόδια
του εαυτού μου.

Να νικάω τους φόβους μου,
και για μια φορά στη ζωή μου
να αφεθώ.

Παγιδευμένη σε όχι και μη,
σε πρέπει και μη που πάντα ήθελαν οι άλλοι,
γιατί εγώ η ίδια φοβόμουν να αφεθώ.

Δεν ξέρω γιατί..
Ίσως γιατί πληγώθηκα πολύ
και πάλεψα πολύ για να το ξεπεράσω.

Φοβήθηκα το πράσινο φως να σου ανάψω
μήπως και δεν το δεις.

Φοβάμαι και δεν το κρύβω
και ούτε ντρέπομαι να το πω.

Φοβάμαι πως τα χιλιόμετρα
θα σε πάρουν μακριά μου.

Ο Καζαντζίδης είπε σε ένα τραγούδι:
" ότι αγαπώ εγώ πεθαίνει..".
Νομίζω ότι κι εγώ
κάπως έτσι νιώθω.

Σε ευχαριστώ
όχι γιατί ήρθες στη ζωη μου,
αλλά γιατί με έκανες να αφεθώ
και να είμαι εγώ.

Μαρία Σ. @ 16/4/2008

Δεν υπάρχουν σχόλια: