Αναρτήσεις

Άρθρο στο Εξιτήριον

Εικόνα
Φιλοξενείται σήμερα στις εκδόσεις ψηφιακού ανοικτού περιεχομένου Εξιτήριον
ένα κείμενό μου που διαφωτίζει ή τουλάχιστον ελπίζω πως επικεντρώνεται στα ακριβή όρια μεταξύ Λογοτεχνίας - Παραλογοτεχνίας και Ποιητικής.
Ως ερασιτέχνης και χομπίστας του είδους, δράττομαι της ευκαιρίας να αναρωτηθώ ..
Στιχο-Οδοιπόρε σου έταξαν δόξες; ...

Ευχαριστώ το Λογοτεχνικό περιοδικό για την φιλοξενία του κειμένου

Πρότερον Θνητοί στην Πορφυράδα

Εικόνα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ μέρος 1

Εικόνα
ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: Υάκινθος Υεμένη Αφηγητής Χορωδία




(Η γνωριμία με τα πρόσωπα και την ιστορία τους)


Αφηγητής Από μιαν αρχή, μια συγκυρία, ξεκινούν όλα κι ύστερα καταλήγουν στο άπειρο. Όπως πιάνεις το μολύβι να περιγράψεις κάτι απ’ τη ζωή σου, μ’ ένα ποίημα και φτάνεις να γράψεις ένα βιβλίο πεντακοσίων σελίδων. Γεμίζεις τις σελίδες άλλοτε με έρωτα, άλλοτε με μίσος κι άλλοτε μ’ αλήθειες όπως μαθαίνεις να μοιράζεσαι την αγάπη και τη λατρεία σου. Τη λάτρευα, είναι αλήθεια, από τότε που πρωτοσυστήθηκε στην παρέα και πιάσαμε την κουβέντα και μιλούσαμε για τα πάντα, με τα λόγια του αέρα. Κάπνιζε θυμάμαι ελαφριά τσιγάρα και ζήτησε από κάποιον να πεταχτεί στο πλησιέστερο περίπτερο να της αγοράσει πακέτο. Αν την ήξερα από νωρίτερα θα έτρεχα σαν άνεμος, πετώντας, να ήμουν ο πρώτος πού θα ικανοποιούσε την επιθυμία της. Ντυμένη πάντα μ’ ένα κοριτσίστικο ροζ μπλουζάκι, κολλημένο πάνω στα στήθη της που άφηνε να φαίνεται ένα τμήμα της κοιλιακής της χώρας, έτσι που να σε κάνει να το θαυμάζεις, να το τρως με τα…

Α΄ ΠΡΑΞΗ μέρος 1

Εικόνα
Αφηγητής Εδώ, σ’ αυτά τα ηλιόλουστα και φωτεινά μονοπάτια δεν κατοικούνε πλέον καταιγίδες εδώ, ο ήλιος δεν ζεσταίνει πιο πολύ απ’ όσο χρειάζεται για να ημερέψει η πλάση.
Οι σκιαγραφημένες υποθέσεις εγκληματιών και ηρώων έχουν παραπεμφθεί σ’ ένα αρχείο χωθήκαν σ’ ένα ντουλάπι στο χθες παρέμειναν επτασφράγιστο μυστικό και η ζωή συνέχισε να κυλάει, σαν ένα γάργαρο, γαλήνιο ποτάμι με κατεύθυνση το αύριο.
Εδώ, σ’ αυτά τα ηλιόλουστα και φωτεινά μονοπάτια υπάρχουν ελάχιστες σκιές, κι αν θες να καλυφθείς από τον ήλιο πρέπει να τρέξεις πηδώντας διασχίζοντας αμέτρητες βουνοκορφές να πας διαγώνια στα ρεύματα του ποταμού περιμένοντας ν’ ανθίσει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο ανάμεσα στα εκατομμύρια των εκατομμυρίων μαύρων άλλων..
Υάκινθος Πάντοτε φοβόμουν το μαύρο μα λάτρευα το κόκκινο του έρωτα και της αγάπης κι όταν κάποιες στιγμές με ρωτούσαν ποιο χρώμα σου έρχεται στο μυαλό; απαντούσα «το κόκκινο» σαν τα κόκκινα τριαντάφυλλα έτσι όπως τα θαύμαζα τυλιγμένα σε μια ανθοδέσμη, φρεσκοκομμένα μ’ ένα ροζ φιογκάκι, στο περιτύλιγμα ενώ…