Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2007

Θρήνος και οδύνη για την πύρινη συμφορά-φύλλο της 27/7/07 της εφημερίδας του Αιγίου, Φιλόδημος

Εικόνα
Σκηνές αλλοφροσύνης, θλίψη, απόγνωση, πανικός. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγραφεί η συμφορά που έπληξε την Αιγιάλεια από άκρη σε άκρη, με ανθρώπινες απώλειες, σπίτια να έχουν γίνει στάχτη, χιλιάδες στρέμματα δασικής και καλλιεργήσιμης γης να έχουν γίνει ήδη παρανάλωμα του πυρός.Μέχρι στιγμής 3 συνάνθρωποί μας βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να περισώσουν τις περιουσίες τους και συγκεκριμένα ένας 75χρονος βοσκός, ο Σ.Λ. στη Μαμουσιά και δύο γυναίκες στο Άνω Διακοπτό. Περίπου 15 άτομα μεταφέρθηκαν με αναπνευστικά προβλήματα στο Νοσοκομείο Αιγίου και πήραν εξιτήριο μετά τις Πρώτες Βοήθειες, όμως αίσθηση και συγκίνηση προκάλεσε η πληροφορία πως παρέμειναν εκεί για κοινωνικούς λόγους δύο ηλικιωμένοι, αφού τα σπίτια τους έγιναν κάρβουνο και δεν έχουν πού να πάνε...

ΜΠΑΧΑΛΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ
Οργίλη ήταν η αντίδραση του Νομάρχη Αχαΐας κ. Δημήτρη Κατσικόπουλου. ΄΄Ζούμε, πρωτοφανείς στιγμές. Η αδυναμία, η ανικανότητα και ο κακός συντονισμός της πολιτείας και των πυροσβεστικών δυ…

Το μικρό πουλί

Εικόνα
Μες στην απέραντη νυχτιά
ακούγεται ένα πουλί
και θα ναι φαίνεται φτωχό... καημένο
για να λαλεί και να πονεί..

-----

Πάνω σ αυτό το μαραμένο δέντρο
κάθεται κλαίει , και χτυπημένο
τραγούδι ατέλειωτο και λυπημένο
πικρολαλεί..

-----

Κανείς στο δάσος να το φροντίσει
και το καημένο, δεν μπορεί άλλο να τραγουδήσει
και η φωνούλα του , όλο και χάνεται
όλο και σβήνει
στη θεοσκότεινη βαθειά νυχτιά..

--------------
1979 ΕΤΩΝ 12..

Ελένη με πήγες πολυ πίσω και στο αφιερώνω..
( τι μας έπιασε σήμερα..; χαχα)

Στο καταπράσινο δάσος

Εικόνα
Στο καταπράσινο δάσος
δυο πουλάκια πετούν
από δέντρο σε δέντρο
και κελαηδούν.
Φτιάχνουν το σπίτι τους
με κόπο και αγώνα
με ξυλάκια, χόρτα, νερό και χώμα
αυτή θα είναι η φωλιά τους
κι εκεί θα κάνουν τα παιδιά τους.
Όταν τέλειωσαν τη φωλιά τους
χαίρονται για το δημιούργημά τους
είναι χαρούμενα πάρα πολύ
κελαηδούν από κλαδί σε κλαδί.
Μα σε λίγο ξαφνικά
όταν γυρνάνε στη φωλιά
ξυλοκόποι χτυπούν
και το δέντρο κόβουν.
Και το μικρό τους σπιτικό
έγινε κομματάκια
τα καημένα τα πουλάκια
έμειναν χωρίς φωλιά.
1982
Το έγραψα όταν ήμουν 13 ετών

Φρασοπαίχνιδο

Εικόνα
Ευχαριστώ τη Μαρία Νικολάου (Ηλιαχτίδα) για την πρόσκληση που μου έκανε να συμμετέχω στο παιχνίδι φράσεων με τους εξής κανόνες:

Σχολιάζουμε μια γνωστή φράση ενός συγγραφέα ή ποιητή και μια προσωπική φράση του συναδέλφου blogger τις οποίες μας πασάρει ο συνάδελφος blogger για να τις σχολιάσουμε.

Στη συνέχεια επιλέγουμε μια γνωστή φράση συγγραφέα ή ποιητή και μια προσωπική μας φράση και τις πασάρουμε σε πέντε bloggers τους οποίους προσκαλούμε να συμμετέχουν στο παιχνίδι φράσεων.

Φράση συγγραφέα ή ποιητή:
"Μήπως λοιπόν πρέπει να έχει κανένας σπουδάσει
τον κόσμο, για να μάθει να αγαπάει τη φύση..;
Αν οι νέοι άνθρωποι το ήξεραν αυτό, πόσα βάσανα
θα απέφευγαν! Πόσες δυσαρέσκειες των πικρών ημερών
θα μπορούσαν να γλυτώσουν! Πώς θα έμεναν στην γεννέθλια
γη τους , πόσο θα ήταν ευτυχισμένοι!"
ΝΤΕ ΖΙΡΑΝΤΕΝ

Σχόλιο: Θα πρέπει οι γονείς και οι δάσκαλοι να βοηθήσουν τα παιδιά από μικρά ν’ αγαπούν, να προστατεύουν και να φροντίζουν τη φύση και τα ζώα. Αν αυτό τους γίνει βίωμα, όταν θα μεγαλώσουν, θα…

Το μέγεθος της καταστροφής από τις πυρκαγιές στην Αχαΐα

Εικόνα
Το μέγεθος της καταστροφής από τις πυρκαγιές στην Αχαΐα
Έθνος 26/7/07

Δραματική είναι η κατάσταση, σύμφωνα με την Πυροσβεστική, στις πυρκαγιές στην Κουνινά Αιγίου που εκδηλώθηκε χθες το μεσημέρι και στην Καπίτσα Κεφαλονιάς που εκδηλώθηκε στις 10 χθες το βράδυ. Και στις δύο έχουν καεί σπίτια, ενώ οι φωτιές έχουν πάρει μεγάλες διαστάσεις λόγω και των ισχυρών ανέμων. Εννέα στρατιωτικά ελικόπτερα μεταβαίνουν σε χωριά του Αιγίου για την ασφαλή μεταφορά των κατοίκων. Σε κίνδυνο η Αχλαδιά, το Μαυρίκι, τα Μελίσια, η Φτέρη και το Πυργάκι, όπου έχουν εγκλωβιστεί περίπου 50 άτομα. Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης κηρύχθηκαν οι δήμοι Αιγίου, Καλαβρύτων, Συμπολιτείας, Διακοπτού και η κοινότητα Λεοντίου μετά από απόφαση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Παναγιώτη Φούρλα. Στο Αίγιο, η φωτιά έφθασε στο χωριό Πυργάκι, ενώ έχουν εκκενωθεί η Κουνινά, τα Μελίσσια και η Πτέρη που κινδυνεύουν άμεσα από τις φλόγες. Στο Πυργάκι και τα Μελίσσια υπάρχουν εγκλωβισμένοι κάτοικοι που αναμένουν να απομακρυνθούν …

Καιγόμαστε

Εικόνα
Σήμερα λυπάμαι και πονάω πάρα πολύ γιατί από το σπίτι μου στο Αίγιο βλέπω να καίγεται το απέναντι βουνό.
Ο ουρανός γέμισε καπνό από την πυρκαγιά.
Τα πυροσβεστικά αεροπλάνα πετούν πάνω από το σπίτι μου και πηγαίνουν στη θάλασσα για να πάρουν νερό.
Καίγεται το χωριό μου, το Πυργάκι, στο οποίο έχω ένα εξοχικό σπιτάκι μέσα στα έλατα.
Σ' αυτό παραθέριζα τα καλοκαίρια στα σχολικά μου τα χρόνια.
Φέτος το καλοκαίρι δεν πρόλαβα ακόμα να πάω.
Σκεφτόμουν να πήγαινα μια βόλτα με μια φίλη κάποια μέρα.
Αρκετά το καθυστέρησα και τώρα όταν θα πάω θα δω τα δάση καμένα.
Στο χωριό δεν υπάρχει νερό.
Εύχομαι να προλάβουν μέχρι το βράδυ να σβήσουν τη φωτιά και να μην καούν τα σπίτια.

Αγάπης λέξεις

Εικόνα
Λέξεις κοχύλια που τρέχουν

σαν μικρά κύματα

στων χειλιών σου τις γωνιές

και γω ανάσα γίνομαι και τις μαζεύω

πλέκοντας στεφάνι..

Λέξεις σμαράγδια πράσινα

σαν τα νερά στο Ιόνιο

μήνα Ιούλη..

Λέξεις που σκόρπισαν στην άμμο

κι έγιναν ένα με τη ζέστη της καρδιάς σου..

Κι όσο μου λες πως μ αγαπάς

τόσο τα κύματα θεριεύουν

κι αγκαλιάζουν τα νησιά..

Μίλα μου..

κι αγάπα με..!

Δυό λέξεις μόνο

και καλοκαίρι γίνομαι

στα χέρια σου..

Μια πληγή της Πηγής Καφεντζοπούλου

Εικόνα
Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε μια μικρή πληγή, στην πλάτη ενός γέρικου δέντρου, μέσα στο δάσος του καλοκαιριού. Είχε μεγάλα μάτια σαν τον ωκεανό, χείλη κόκκινα σαν την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο και όσο κι αν πονούσε μέσα στην μοναξιά της, δεν παραπονιόταν καθόλου.

Ήταν βλέπετε, μία από τις λίγες πληγές, που έχουν επιλέξει να ζουν ελεύθερες και ανεξάρτητες από τους αδύναμους ανθρώπους, έτσι δεν πλήγωνε κανέναν άλλο πέρα από τον μικρό, ευαίσθητο και ασήμαντο εαυτό της...

Η ιστορία της ξεκινάει από τότε που ένας ερωτευμένος νεαρός, χάραξε με τρόπο ζηλευτό το όνομα της αγαπημένης του, στον κορμό του δέντρου. Όμως κάποτε κατάλαβε πως δεν αγαπούσε πια την κοπέλα, επειδή κι εκείνη δεν τον αγαπούσε άλλο. Τότε, πήγε στο δάσος του καλοκαιριού και με διαβολεμένη μανία, προσπάθησε να εξαφανίσει το όνομά της.

Όταν ξεθύμανε αρκετά, έφυγε ευχαριστημένος κι ευτυχώς για εκείνον το μόνο που έμεινε από αυτή τη στενάχωρη ιστορία, ήταν μια κακάσχημη ουλή πάνω στον ταλαίπωρο κορμό, που δεν είχε καμιά διάθεση ν…

Κάποτε θα είμαστε μαζί

Εικόνα
Οι ώρες, οι μέρες
οι μήνες, οι εποχές
περνούν
μες στη μοναξιά
σαν ξεχασμένα αποδημητικά
που πίσω δε γυρνούν.
Χάσαμε τόσες στιγμές
από το χθες.
Θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί.
Ίσως να φταις εσύ
ίσως κι εγώ.
Μα ήρθε η ώρα να σου πω
η διαίσθηση δε με γελά
ξέρω καλά.
Κάποτε θα είμαστε μαζί.
Μην κλαις
κάποτε θα λες
γεννηθήκαμε για έναν προορισμό
ζήσαμε για ένα σκοπό.
Οι δρόμοι μας διαφορετικοί
εσύ πας στη δύση
εγώ στην ανατολή
μα κάποτε θα συναντηθούν.
Οι καρδιές θα ενωθούν
το ταξίδι θα το κάνουμε μαζί
άγνωστη η διαδρομή
μα στην ευτυχία οδηγεί.
30/5/07

Τα όνειρά μου

Εικόνα
Εκεί που αρχίζουν τα όνειρά μου
τ' αηδόνια λένε τραγούδια
για την αγάπη στην καρδιά μου.
Η μοναξιά γεμίζει από λουλούδια
του δικού σου Παράδεισου.
Ο πόνος γίνεται μελωδία μυστική
του έρωτα η μουσική
διώχνει τα σύννεφα.
Ο ουρανός γεμίζει αστέρια
που έχουν ανθίσει στα μάτια σου.
Αχ, θάλασσά μου δροσερή
στην αγκαλιά σου πάρε τα όνερά μου
κλάψε γι' αυτά που 'χουν χαθεί
στείλε το κύμα να τα πάρει μακριά μου.
Καθώς θα περπατάω στην ακτή
το τραγούδι θα λέω των κυμάτων
μέχρι κοντά μου να ξαναρθεί
θα προσμένω το καράβι των θαυμάτων.
9/7/07

Το μυστικό μου ακρογιάλι

Εικόνα
Φεγγάρι μου! οι έρωτες τους παρελθόντος μοιάζουν με σβησμένα αστέρια μπροστά στη δική σου λάμψη.
Ανεκπλήρωτο όνειρό μου θα ήθελα να ήσουν δικός μου κι εγώ να ήμουν δικιά σου. Όμως δε θα γίνει ποτέ αυτό.
Πάντα κάποια άλλη θα κάνεις ευτυχισμένη με την αγάπη σου.
Τα μάτια σου ποτέ δε θα τα δω να με κοιτούν με αγάπη κι έρωτα.
Ποτέ δε θ' ακούσω τα γλυκόλογα του έρωτά σου. Θα τα χαρίζεις πάντα σε κάποια άλλη.
Ποτέ δε θ' ακούσω το τραγούδι σου που θα μου αφιέρωνες αν ήμασταν μαζί. Κάποια άλλη πάντα θα το χαίρεται.
Ποτέ δε θα με ζεσταίνει η αγκαλιά σου. Ποτέ δε θα γευτώ τα φιλιά σου. Ποτέ δε θα σκουπίζεις τα δάκρυά μου όταν πονώ για να με παρηγορήσεις.
Είσαι η ατέλειωτη αγάπη μου που η φωτιά της θα καίει παντοτινά την καρδιά μου.
Είσαι εκείνος που άγγιξε τα βάθη της ψυχής μου και την ξύπνησε από τον ύπνο της μοναξιάς.
Είσαι εκείνος που συγκίνησε όσο κανείς άλλος την καρδιά μου. Είσαι εκείνος που για μένα νοιάστηκε.
Είσαι εκείνος που εμπιστεύτηκα και φανέρωσα όλα τα μυστικά της καρδιάς και με δέχτηκες και μ'…

Ποτέ μου

Εικόνα
Ποτέ μου δεν είχα ταίρι
να με πιάνει απ' το χέρι
στα μάτια να με κοιτά
να μου λέει πως μ' αγαπά.
Μια καρδιά που πονά
που δακρύζει
και μόνη τριγυρίζει
είχα πάντα.
Δεν ξέρω πώς είναι μια αγκαλιά
δεν ξέρω από φιλιά
ποτέ μου δεν τα γνώρισα.
Μόνο στα όνειρα τα ένιωσα.
Ποτέ μου δεν είχα δικό μου ουρανό
μόνο στα όνειρα τον άγγιζα.
Το μονοπάτι του έρωτα έχασα
για πάντα.
Ποτέ μου τον έρωτα δε γνώρισα
τώρα είναι αργά
δεν έχω ελπίδα καμιά.
Απ' τα όνειρά μου χώρισα.
13/7/07

Σαν γλυκό του κουταλιού

Εικόνα
Προσπάθησα να μεινω κοντά σου
σήμερα το πρωί..
Μα oι ερινύες δεν με άφησαν..
Με ξύπνησαν με τις δυνατές
φωνές τους..
Και έτσι χάθηκες ξανά..
Στης ζωής μου τα σκαλοπάτια ξεκινώ
ξανά νέο δρόμο..
Και ένα τραγούδι ψιθυρίζω συνεχώς..
"εισαι γλυκό του κουταλιού..
σε ασημένιο δίσκο .."

Αν μπορούσα

Εικόνα
Αν μπορούσακάτι στη ζωή μου ν' άλλαζα στα μάτια σου την αγάπη θα διάβαζα.
Αν μπορούσα κάτι στην καρδιά μου ν' άλλαζα τ' όνομά σου για πάντα σ' αυτήν θα χάραζα.
Αν μπορούσα κάτι στον κόσμο ν' άλλαζα στον ουρανό θα ζωγράφιζα: "Σ' αγαπώ".
Αν μπορούσα κάτι στα λόγια μου ν' άλλαζα ποιήματα για σένα θα ξανάγραφα.
Αν μπορούσα κάτι στα όνειρά μου ν' άλλαζα μαζί σου στ' ακρογιάλια θα περπάταγα.
13/7/07

Με συγχωρείς

Εικόνα
Με συγχωρείς που ζω μόνο για σένα αδιαφορείς για όσα γράφω αφιερωμένα.
Με συγχωρείς που σκέφτομαι μόνο εσένα αδιαφορείς που δάκρυα χύνω πονεμένα.
Με συγχωρείς που δε ζω χωρίς εσένα αδιαφορείς όταν τραγούδια λέω αγαπημένα.
Με συγχωρείς που σ' αγαπώ απεγνωσμένα αδιαφορείς που λόγια λέω απελπισμένα.
Με συγχωρείς που θέλω μόνο εσένα αδιαφορείς όταν σου ζητώ να 'ρθεις σε μένα.
13/6/07

Σε ποιον να μιλήσω

Εικόνα
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
μόνο στα όνειρα σε βρίσκω
αφού δεν είσαι εδώ.
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
όσο κι αν σ' αγαπήσω
σε άλλη λες:"σ' αγαπώ."
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
σαν σε σκεφτώ θα δακρύσω
σ' αγαπώ.
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
άλλον ν' αγαπήσω
να σε ξεχάσω προσπαθώ.
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
ό,τι σε θυμίζει θα σβήσω
να σε βγάλω απ' το μυαλό.
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
τις αναμνήσεις θα σβήσω
πια να μην πονώ.
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
ένα αντίο θα χαρίσω
σε σένα που αγαπώ.
Σε ποιον να μιλήσω
σε ποιον να το πω
απ' την αρχή θα ξεκινήσω
για να σωθώ.
18/6/07
Στη φωτογραφία είμαι με φίλες σ' ένα ορεινό χωριό του Νομού Ηλείας όπου είχα διοριστεί αναπληρώτρια δασκάλα στο μονοθέσιο σχολείο το 1997. Στη φωτογραφία φοράω καφέ πουκάμισο και μαύρο παντελόνι. Ήμουν 28 ετών

Σ' ένα μπαρ

Εικόνα
Πήγα σ' ένα μπαρ να διασκεδάσω κοίταζα στα μάτια τις ψυχές κι έβλεπα τη μοναξιά να φωλιάζει στις καρδιές.
Οι γυναίκες ψάχνουν άντρες οι άντρες γυναίκες. Μα αγάπη δεν είδα στις ματιές.
Θέλω να μείνω μόνη. Μες στης καρδιάς μου τον Παράδεισο δεν κατοικεί η μοναξιά μόνο αγάπη βλέπω κι ομορφιά.
Το σώμα μου μυρίζει τσιγάρο σ' ένα ακρογιάλι θέλω να πάω ν' αναπνεύσω αέρα καθαρό τέτοιο πνίξιμο ψυχής δεν το μπορώ.
6/7/07 Στη φωτογραφία είμαι με φίλες σ' ένα ορεινό χωριό του Νομού Ηλείας όπου είχα διοριστεί αναπληρώτρια δασκάλα στο μονοθέσιο σχολείο το 1997. Στη φωτογραφία φοράω καφέ πουκάμισο και μαύρο παντελόνι. Ήμουν 28 ετών.

Καρδιά μου..

Εικόνα
Kαρδιά μου μόνη

εσύ που στέκεσαι στα πέρατα

τόσο κοντά και τόσο μακριά μου..

Αν την φωνή μου δεν ακούς

κι ακούς μονάχα την καρδιά μου

στείλε ένα φύσημα αγέρα προς τα μένα

και να σαι σίγουρος πως ύστερα

εσύ θα νιώσεις τα βλέφαρά μου

να σε χαϊδεύουν τα βράδυα..

Ευτυχώς

Εικόνα
Πόσο εύκολα, μπορεί ένας άνθρωπος
να φέρνει την άνοιξη μέσα στον χειμώνα,ή και το αντίθετο!
Το χειμώνα μέσα στην άνοιξη!
Όμως...
Ευτυχώς ,
που η άνοιξη δεν σταμάτησε να ανθίζει την φύση...
Σε αντίθεση ,
με αυτό , που εσύ έκανες σε εμένα...

Το φως της ελπίδας

Εικόνα
Με τα δάκρυα που κυλάνε απ' τα μάτια έφτιαξα μαργαριτάρια στους άλλους να σκορπώ παρηγοριά.
Με τον πόνο που νιώθω στην καρδιά έγραψα παραμύθια για να λέω στα παιδιά.
Την πληγή που έχω στην ψυχή την έκανα ευχή στο θρόνο του Θεού ν' ανέβει για να γιατρευτεί.
Με τον καημό που για σένα νιώθω έφτιαξα τραγούδι χαρωπό για να μην απελπιστώ.
Το λυγμό τον έκανα χαμόγελο τη χαρά στους άλλους να σκορπώ.
Την πίκρα την έκανα ελπίδα και είδα στη ζωή μου φως.
14/6/06 Στη φωτογραφία βρίσκομαι σ' ένα ορεινό χωριό του Νομού Ηλείας στο οποίο είχα διοριστεί αναπληρώτρια δασκάλα στο μονοθέσιο σχολείο το 1996. Ήμουν 27 ετών.

Η μοναξιά σου

Εικόνα
Eμεινες....
στ απόβραδο έμεινες....
κι έκλαψες....
και τ άστρα ξεγέλασες..
Εφυγες....
την πλάτη μου γύρισες...
Χάθηκες....
και όλα τα μίσησες...

. .

Θύμωσες..
τα λόγια σου θύμωσες..
Πάγωσες ..
τις λέξεις που σκόρπισες..
Δόθηκες..
σε ψέματα δόθηκες..
Κι έχασες ..
τον έρωτα κι έκλαψες..

Η πιο αυθεντική γλώσσα βρίσκεται μέσα στη σιωπή (Θανάσης Κωσταβάρας)

Εικόνα
Με τα μάτια μιλάμε όταν πίσω απ' τις φράσεις χανόμαστε. Με τα μάτια ιστορούμε αυτά που μας έχει εμπιστευθεί η καρδιά.
Κι αν υπάρχει ο πόνος αν κάπου ανασαίνει η ελπίδα κι αν ο άθλιος φόβος θέλει να μας δείξει τα δόντια του πάλι μέσα στα μάτια θα αφουγκρασθούμε όλα αυτά τα ορατά και τ' αόρατα που δε μπορούν να μας μεταδώσουν τα λόγια.
Να γιατί τα μάτια σου είναι τόσο όμορφα. Γιατί αυτά ξέρουν και μιλούν τη γλώσσα της Αγάπης. Ανοίγουν τα κλειστά παράθυρα στις ερημιές του κόσμου. Φωτίζουν τα στενά κι απόκρημνα φαράγγια απ' όπου περνάει ο Έρωτας βγαίνει απ'τις σκήτες του το πάθος κι ευλογούνται τα σώματα.
Με τα μάτια αρχίζουμε στην Αγάπη με τα μάτια τελειώνουμε. Με τα μάτια λογαριάζουμε το μάκρος μιας απουσίας. Με τα μάτια περιγράφουμε τα βροχερά απογεύματα της λύπης μπαίνουμε μέσα στα περιβόλια όπου το εφήμερο άνθος που το λέν Δάκρυ της Ευτυχίας αφήνει το άρωμά του. Με τα μάτια ψηλαφούμε το βάθος της γνώσης. Και με τα μάτια θα ψιθυρίσουμε τις τελευταίες μας λέξεις όταν έρθει η ώρα.
Στη μόνη γλώ…

Αν με ρωτήσεις

Εικόνα
Αν με ρωτήσεις
πόσο σ' αγαπώ λόγια ανείπωτα θα πω μην απορήσεις.
Την πένα βουτώ στο αίμα της καρδιάς φεγγάρια αναζητώ ερωτικής βραδιάς.
Σε χρειάζομαι όπως οι άγγελοι τον Παράδεισο χωρίς εσένα χάνομαι όπως η θάλασσα στην άβυσσο.
Σε χρειάζομαι όπως την ελπίδα η απόγνωση χωρίς εσένα χάνομαι στης μοναξιάς την απομόνωση.
Σε χρειάζομαι όπως η έρημος το νερό πόσο σε νοιάζομαι ποθητό μου μωρό.
Πεθαίνω για μια γλυκιά ματιά για δυο λόγια τρυφερά είσαι το μυστικό μου καταφύγιο της καρδιάς μου το μαρτύριο.
Απελπισμένη αναριγώ απ' την καρδιά αιμοραγώ οι ανοιχτές πληγές δεν κλείνουν σημάδια ανεξίτηλα αφήνουν.
Κρύος αέρας με παγώνει η καρδιά για σένα λιώνει σ' αγάπησα παράφορα κι εσύ με κοιτάς αδιάφορα.
Χάθηκα στο δρόμο μου θολά τα μάτια όπως δακρύζω σε σκοτεινά σοκάκια τριγυρίζω διψασμένη πίνω τον πόνο μου.
Σ' ένα μεθυσμένο πιάνο ανεκπλήρωτα όνειρα τραγουδάω τη ζωή μου για σένα χάνω είδες πόσο σ' αγαπάω;
29/6/07