Αναρτήσεις

Το Στοιχειωμένο Ταχυδρομείο (Διήγημα)

Εικόνα
ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ του Γρηγόρη Χατζηλαμπρινού


Με το στρίψιμο και του τελευταίου μπουλονιού ο Τίμος Αρσενίου αισθάνθηκε πέρα για πέρα ικανοποιημένος.Είχε καθυστερήσει αρκετά και ο καιρός προμήνυε μια επιδείνωση, πράγμα το οποίο δεν του άρεσε καθόλου.Ακόμη και ένα ψιλόβροχο ήταν ικανό να κατατρέψει ολοσχερώς την καλή διάθεση του μεσήλικα χρηματιστή.Νωρίτερα είχει δεχτεί ένα τηλεφώνημα στο σπίτι του.Το τοπικό ταχυδρομείο τον καλούσε να έρθει να παραλάβει,σήμερα κιόλας,ένα δέμα.Η απορία ακολούθησε το ξάφνιασμά του.Δεν περίμενε τίποτα από κανέναν.Το ερωτηματικό πάνω από το κεφάλι του μεγάλωσε ακόμη περισσότερο,καθώς ο υπάλληλος της ταχυδρομικής υπηρεσίας του τόνισε ότι ήταν επείγον.Οταν ο Τίμος ζήτησε να μάθει τον αποστολέα,του είπαν ότι τα μόνα ευδιάκριτα στοιχεία πάνω στο δέμα ήταν το όνομά του και η ένδειξη ‘’ΕΠΕΙΓΟΝ’’.Ηταν μια από τις ελάχιστες φορές που τα είχε χάσει και κάτι τέτοιο δεν επιτρεπόταν για έναν άνθρωπο της δικής του υπόστασης και του κύρους του.Επιστράτευσε την ψυχ…

Ένα ζευγάρι καρδιές - του Γρηγόρη Χατζηλαμπρινού

Εικόνα
ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΚΑΡΔΙΕΣ


Μέσα στη σιγαλιά του απείρου δύο σώματα ξαπλωμένα και ενωμένα επικοινωνούν. Οι χτύποι στα στήθη τους ίδιοι, έντονοι, μα πάνω από όλα συντονισμένοι. Κάποτε ξεκολλούν, άθελά τους. Σαν να εξαρτάται η ζωή τους από τον αόρατο δεσμό τους. Έτσι επανέρχονται στην αρχική τους θέση, για να μεθύσουν από ηδονή και ευτυχία. Ένα ελαφρύ θρόισμα χαϊδεύει τα αφτιά τους. Σημάδι ότι οι ψυχές τους ευφραίνονται και δεν χορταίνουν. Και η μαύρη γάζα του ουρανού ατέλειωτη. Μια πινελιά φωτός δεν τολμά να την αγγίξει. Σαν να συνωμότησαν οι θεοί και απάλλαξαν την Αυγή από τα καθήκοντά της για χάρη δύο θνητών σωμάτων. Να λείπει η ευγνωμοσύνη. Κάτι γνωρίζουν και αυτοί από Έρωτα. Μάταιος κόπος η κίνησή σου Μοίρα. Το αιχμηρό σου αντικείμενο στομωμένο στέκει μπρος στο δεσμό τους τον αιώνιο. Όλο το νερό της λησμονιάς δεν φτάνει για να σβήσει από μέσα τους το χτύπο που θα τους φέρνει, πάντοτε,κοντά. Ο ήχος του ανεπαίσθητος, μα η δύναμή του ανυπολόγιστη. Κονιορτός γίνεται κάθε εμπόδιο στο άκουσμά του. Και οι ψυχ…

Συνομιλώντας με τον Γιώργο Κόκκινο - Freeminds

Εικόνα
''..Ο συγγραφέας άλλωστε ή αν θέλετε ο ποιητής είναι πρωτίστως καλλιτέχνης..'' ''..και να θυμάστε πάντα ότι η Ποίηση βρίσκεται παντού, μέσα σε όλες τις άλλες τέχνες..''

Συνέντευξη του Γιώργου Σ. Κόκκινου φιλοξενείται στο πολιτιστικό περιοδικό FreeMinds.gr για το έτος 2019 - Ευχαριστώ το ηλεκτρονικό πολιτιστικό περιοδικό θερμά γι' αυτή τη δημοσίευση.

~~~

Βρείτε και την παλαιότερη συνέντευξη του Γιώργου Κόκκινου για το έτος 2017 στο ηλεκτρονικό περιοδικό Θεματοφύλακες Λόγω-Τεχνών

''..Η ουσία δεν είναι πόσοι θα σε διαβάσουν, αλλά πού θα σε βρουν, πού θα σε εντοπίσουν… και κάποιοι από αυτούς σίγουρα θα ταυτιστούν μαζί σου..''

Χέρι (Διήγημα)

Εικόνα
(Σε πρώτη αποκλειστική δημοσίευση ένα διήγημα της Ευαγγελίας Οικονομάκου για την Πορφυράδα)
''..η όπερα πάντα έχει μια λυτρωτική επίδραση εξαιτίας των δραμάτων που ενίοτε πραγματεύεται..''


Στις 4 το πρωί ξύπνησε από έναν οξύ πόνο στο αριστερό χέρι, εκεί που ενώνεται με το σώμα. «Κάποιος περαστικός νευρόπονος θα ναι. Μπορεί να ναι κάποια θλάση .Πρέπει να ελαττώσω τα βάρη στο γυμναστήριο, κοντεύω πια τα σαράντα.»

Ψαχούλεψε στο κομοδίνο, το μόνο έπιπλο που είχε κρατήσει από το φοιτητικό σπίτι και άνοιξε το πορτατίφ. Πήρε μια θερμαντική, καταπραϋντική κρέμα, που πάντα την έχει πάνω-πάνω στο πρώτο ράφι, για κάθε ενδεχόμενο, και ξεκίνησε να τρίβεται. Στην αρχή η δεικτική οσμή απλώθηκε στο δωμάτιο κι έτσουξε τα μάτια. Ο πόνος μαλάκωσε λιγάκι.

Όσο τριβόταν-νόμιζε κανείς πως θα ξεκολλήσει το δέρμα- παρατήρησε το κομοδίνο. Θυμήθηκε πως το είχε κουβαλήσει με εφηβικά σχεδόν χέρια ως εκεί χωρίς ιδιαίτερο κόπο. «Αν και είναι όμορφο έπιπλο, πρέπει να το αλλάξω. Είναι ψηλό και δεν φτάνω…

Ο πολιτισμός της Ατλαντίδας

Εικόνα
Μύθος, Πραγματικότητα ή ........... Μέλλον

 ''Αν ο πολιτισμός της Ατλαντίδος είχε φθάσει στην τεχνολογική και κοινωνική τελειότητα, μπορούσε πράγματι να εξαφανιστεί απότομα χωρίς ν' αφήσει κανένα ίχνος. Αρκεί να φανταστεί κανείς ποιο μπορεί να είναι το τέλος του δικού μας πολιτισμού σε μερικά χρόνια. Όταν οι μηχανές παραγωγής και διοχέτευσης πυρηνικής ενέργειας θα 'ναι τόσο απλοποιημένες που ο καθένας μας θα 'χει το δικό του πυρηνικό υποσταθμό ή θα ζει κοντά σε έναν τέτοιο σταθμό. Μέχρι τη στιγμή που θα γίνει μία έκρηξη ή ένα δυστύχημα στον κεντρικό σταθμό παραγωγής μήπως σας θυμίζει τίποτε αυτό; στην πηγή δηλαδή της ενέργειας, και όλα, άνθρωποι, πόλεις, έθνη ολόκληρα, θα χαθούν σε μία μόνο στιγμή. Ακόμη και μία αβλεψία, όπως π.χ. η δημιουργία ενός μεγάλου σταθμού πυρηνικού αντιδραστήρα σε μια περιοχή που είναι αποδεδειγμένα σεισμογενής, είναι υπεραρκετή για μια ολοκληρωτική καταστροφή. Και το μόνο που θα μείνει, θα είναι ό,τι δεν έχει άμεση σχέση με τον τεχνολο…

Βασιλικά κτήματα Τατοΐου - Αχαρναί

Εικόνα
(Οι φωτογραφίες είναι της Ευαγγελίας Οικονομάκου από τα βασιλικά κτήματα Τατοΐου που διοικητικά ανήκουν στο Δήμο Αχαρνών..)
 Από το Σωματείο ''Φίλοι κτήματος Τατοΐου'' διαβάζουμε:
Όπως μας δείχνει χάρτης του Κτήματος τους έτους 1878-79, φαίνεται καθαρά ότι η θέση στην οποία κτιζόταν η βασιλική κατοικία έχει ήδη επιλεγεί, καθότι έχει είδη αρχίσει η διαμόρφωση του κήπου μπροστά της. Ωστόσο, η διαδικασία ανέγερσης της κατοικίας δεν ξεκίνησε παρά μόνο το 1880, με την αποστολή του νεαρού αρχιτέκτονα Σάββα Μπούκη στην Αγία Πετρούπολη, με εντολή, εκ μέρους του Γεωργίου Α’ και της Όλγας, να αντιγράψει μια από τις επαύλεις του πάρκου και του ανακτόρου του Πέτερχοφ, στη νότια ακτή του Φιννικού κόλπου. Επρόκειτο για την έπαυλη Ferme (Αγροικία), στην οποία αρέσκονταν να κατοικεί ο τσάρος Αλέξανδρος Β’, αδερφός του πατέρα της βασίλισσας Όλγας.

Η «Αγροικία» ήταν έργο του Άνταμ Μανελάους ή Μένελας (1753-1831), οποίος βρέθηκε στη Ρωσία ως μέλος της συνοδείας του διάσημου σκωτσέζου αρχ…

Παράθυρο πέρα από το σκοτάδι

Εικόνα
Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός, Γ. Σεφέρης

Απόσυρση

Εικόνα
Από την Γκέμμα (αποσπάσματα):

«Μια είναι η αιτία που κάνει το θάνατο την πικρότερη πίκρα μας. Είναι η γνώση πως το ασώματο ταξίδι μας δεν έχει πηγαιμό. Αλλά ούτε και γυρισμό. Με το θάνατο για στερνή φορά και πρώτη ο άνθρωπος περνά στην πατρίδα του πάντα και του πότε. Το τι θα σε καλωσορίσει εκεί που θα πας είναι ιδέα μηδενική, μπροστά στην άπειρη ιδέα του τι αποχαιρετάς εδώ που φεύγεις. Στο αναποδογύρισμα αυτού του διαλεκτικού σχήματος οι θρησκείες στηρίξανε την πανουργία της κυριαρχίας τους.»

«Το γεγονός του θανάτου είναι για τον καθένα από μας το ατομικό όριο του απόλυτου. Είναι ο βαθμό μείον 273 όχι στην κλίμακα της θερμότητας, αλλά στην κλίμακα του ανθρωπολογικού Μηδέν. Από τη στιγμή που θα πεθάνω περιέρχομαι αστραπιαία στην ίδια κατάσταση, που βρίσκεται εκείνος που δεν εγεννήθηκε ποτές.»

«Νέκυια σημαίνει να ζήσεις ζωντανός σε όλη τη ζωή σου τη γνώση και τη λύπη του θανάτου σου εδώ στον απάνω κόσμο. Νέκυια σημαίνει να στοχαστείς και να ζήσεις τη ζωή σου όχι μισή αλλά ολόκληρη. Με…

Ανατολή

Εικόνα

Λευκό σε μαύρο φόντο

Εικόνα

Ρόδα στο φως

Εικόνα
Κι ήμουν στο σκοτάδι.
                                            Κι ήμουν στο σκοτάδι.
                                            Και με είδε μια αχτίδα.
                                            "Αγάπη", Κ. Καρυωτάκης