31.3.07

Ο ήχος του φιλιού


Σε ‘κείνη τη γωνιά, την ανθισμένη μ’ άστρα
περπάταγες στην άκρη του γιαλού
κι αγνάντευες στο πέλαγο, τα κάστρα

φιλιά κοχύλια, διψασμένα φύκια, μάζευες
παφλάζοντας στα κύματα, το δειλινό
σου πέταγα τα βότσαλα, μπροστά απ’ τα μάτια

τα γέμισα μ’ ονόματα, τα βάφτισα
μακάρι να ‘χα μάθει το δικό σου
στη γαλανή τη θάλασσα, ο ήχος του φιλιού

μακάρι να ‘χα πιει ένα δικό σου
να ήμουν άγιο φυλακτό, μια χάντρα του λαιμού
κομμάτι τ’ ουρανού, στο πρόσωπό σου

μας χώριζε μι’ απόσταση, ελάχιστη απ’ το τίποτα
την Άνοιξη, πιο γκρίζος ο καιρός
στα πράσινα τα κυπαρίσσια ταίριαξαν

τα μπλε σου μάτια, με τα δάκρυα όπως γέμισαν
κι αντιλαλούσε ο ήχος της απόγνωσης
ρουφούσε η άμμος, τον καπνό και την αλμύρα

μας χώριζε μι’ απόσταση, μακρύτερη απ’ το σήμερα
γαλάζια η θάλασσα κι οι κόρες των ματιών
να κολυμπούν οι αστερίες, τα δελφίνια

σου πέταγα τα βότσαλα και μέτραγα
τους κύκλους ως το τέρμα, που ζωγράφιζαν
παφλάζοντας στα κύματα, το δειλινό.

(Από την ποιητική συλλογή, -Ω-)

4 σχόλια:

nikoletta είπε...

buongiorno
πανέμορφη η foto
όσο για το γραπτό είναι απο τα αγαπημένα μου!
την καλησπέρα μου!
και θέλω βοήθεια...

nikoletta είπε...

πειράζει μωρέ που έβαλα foto σαν τη δική σου?
ζήλεψα τι να κάνω?χιχι
φιλάκια
και τώρα δεν θέλω βοήθεια
το βρήκα μόνη μου!

Γιωργος_Κ είπε...

Μου την έστειλε η Ελένη και τη ζήλεψα! :)
Γι'αυτό την χρησιμοποίησα ως εξώφυλλο στην τελευταία μου συλλογή και τώρα στο blog!
Παρέα όλοι με κύκνους σήμερα, μια χαρά είναι...
Καλησπέρα κι εδώ!

elenitheof είπε...

Γιώργο, τώρα που δημιούργησες αυτό το ωραίο blog ελπίζω να βλέπεις ωραία όνειρα και να είσαι χαρούμενος κι ικανοποιημένος. Στην Αλυκή του Αιγίου κάποιο χειμώνα είχαν έρθει κύκνοι κι έχω ωραίες φωτογραφίες αλλά δεν έχω σαρωτή. Αλλιώς θα έβαζα εδώ κάποιες απ' αυτές.