10.6.07

Το τετράδιο της Αλκυόνης (3)


Από το κορμί σου ξεκινούσαν όλα τα τραγούδια των πουλιών...

Κι αν ακόμα καταφέρω να κλειδώσω την ψυχή μου, να σφραγίσω πόρτες και παράθυρα, η σκέψη μου θα ξεφύγει από τους αρμούς για να σ' ανταμώσει.

Θέλω να σε πάρω μια φορά μεσάνυχτα, να πάμε στην ακροποταμιά, ν' ακουσεις τ' αηδόνια. Θέλω να σε πάρω μια φορά μεσάνυχτα με φεγγάρι, να πάμε στην ακροποταμιά, να σου δείξω το Θεό.

Σε είδα μέσα σσε μια γκρίζα παγωμένη λίμνη, να τριγυράς με τη βάρκα σου. Μου φάνηκες λυπημένος. Είπα να κάνω την ψυχή μου νούφαρο, να ομορφαίνει τη λίμνη σου. Δε φαντάστηκα πόσο άγρια χτυπούσαν τα κουπιά σου.

Δε συμφωνώ μαζί σου, μ' αυτό δεν έχει και τόση σημασία. Σε νοιάζομαι και σ' αγαπώ.

Εστόλισα το τοπίο της μοναξιάς σου μ' ένα κυκλάμινο. Δεν έκανα τίποτα σπουδαίο για να μ' ευχαριστείς.

Εσύ, εγώ και κάμποσοι άλλοι, είμαστε από δω μεριά. Το παιχνίδι παίζεται απέναντι, αλλά δε μας αφορά. Αυτοί τρέχουν σα ξόανα και τους απασχολεί ποιος θα προφτάσει να βάλει πρώτος στον άλλο τρικλοποδιά Εμείς τρέχουμε σαν αερικά και κυνηγάμε το φεγγάρι, στην κοίτη του ποταμού. Υπάρχει διαφορά, επί της ουσίας όπως καταλαβαίνεις.

Θέλω να ξέρεις μόνο πως είμαι εδώ. Ό,τι και να γίνει. Όπως και να είσαι. Ό,τι κι αν συμβεί. Ωραία;

Προς το παρόν, αγάπα με. Το έχω ανάγκη.

Περίμενέ με... θα έρθω. Κάποτε θα 'ρθω! Και πάψε να μου λες πια πως θα 'ναι αργά και δε θα μ' αναγνωρίσεις. Είμαι ντυμένη πάντα με τ' όνειρό σου.

Αλκυόνη Παπαδάκη

2 σχόλια:

Γιωργος_Κ είπε...

Στα κείμενα που ανεβάζεις Ελένη, από το Τετράδιο της Αλκυόνης Παπαδάκη, φαίνεται όλο το ταλέντο και το μεγαλείο της ψυχής της!
Ποιήτρια ....
που δυστυχώς γνωρίζουν λίγοι!
Ευχαριστούμε κι εσένα για τη μεταφορά κι εκείνη για τα συναισθήματα!

elenitheof είπε...

Γιώργο, την Αλκυόνη τη γνώρισα από ένα αφιέρωμα που της έκανες.
Με γοήτευσε το ταλέντο της και αγάπησα τόσο τη γραφή της που θα γράψω κι άλλα αποσπάσματα για να τη θαυμάσουν κι άλλοι. Ελπίζω να βρεις ελεύθερο χρόνο από τις υποχρεώσεις σου για να τα διαβάσεις. Χαίρομαι που σήμερα τα αποσπάσματα εμφανίστηκαν με κενά ανάμεσά τους όπως τα ήθελα.