3.2.08

Μελαγχολία

Να εξατμηστώ
σαν μία σταγώνα νερού
που απορροφάει με τα φιλιά του ο ήλιος

Αόρατη
να πετάω ενωπίο
της Αυγής του

Πίσω από τα δάση
να πέσω στο καλάθι
της παλάμης σου που με περιμένει.

OLLA KOMEND-SOENTGERATH
(μετάφραση Πανόπτης...)

2 σχόλια:

Μαρια είπε...

Πολύ όμορφο ευχαριστώ για την μετάφραση ...

Γιωργος_Κ είπε...

Ερωτικότατο, συναισθηματικά φορτισμένο ποίημα!
Ευχαριστούμε Σύλβια για τη μεταφορά στην Πορφυράδα και τη μετάφρασή του!