Πορφυραδα

Αγαπώ τον χορευτή που πλαγιαστά βαδίζει στης μορφής την αδιόρατη σκιά πως χαμηλώνουν τα φτερά τα χελιδόνια όταν της ανησυχίας ο αέρας τα ηλιοτρόπια χαϊδεύει!!! Ένα μυστήριο προσκύνημα απλώνεται στης ατμόσφαιρας την υγρή αχλή στο φως των προβολέων ο χορευτής συνεπαρμένος στης φιγούρας τον ειρμό περίβλεπτος βαδίζει στης σκηνής την απέραντη ευδαιμονία σιγή μεσημεριού.... θαμπές προσδοκίες με όνειρα σμιλεύονται μάτια θεόρατα κοιτούν, δυο ώριμα αστέρια διάφανα φτερά τυλίγονται στο σώμα του στροβίλου το μεθύσι ψιθυρίζει είμαι εδώ…ζω. Ελπίδα

οι δρόμοι που βγάζω βόλτα τις σκέψεις μου με περιμένουν πως και πως. ♦ Τις ποτίζω με ουίσκι και βότκα για να μην με ζαλίζουν. ♦ Κι εκείνες μεθυσμένες, ξεκινούν, κάνουν ερωτήσεις. ♦ Κάθε νύχτα, παίρνουν και κάτι, γίνομαι έρμαιο στα χέρια τους. ♦ Λένε πως οι σκιές ξυπνούν σαν τέρατα και δραπετεύουν τα βράδια όπως οι σκέψεις. ♦ Όταν ο αέρας φυσήξει η σκέψη ταξιδεύει σαν το τρένο τον εννιά.. ♦ Ποτέ δεν ήταν αρκετές οι στιγμές μαζί σου, για να μη τελειώσουν ποτέ. @ Marie's Blog 5-4-09

Ποια είναι η χώρα των ονείρων μου; Η αγκαλιά σου που με μαγεύει και με οδηγεί στον παραδεισένιο κήπο της αγάπης μας! Ποιος είναι ο ήλιος της; Τα μάτια σου που με ζεσταίνουν με την αγάπη που ακτινοβολούν! Ποιο είναι το φεγγάρι της; Η λαμπερή μορφή σου που με φωτίζει τα βράδια και τα γλυκαίνει! Ποια είναι τ' αστέρια της; Τα χέρια σου που πραγματοποιούν κάθε επιθυμία και όνειρο! Ποια είναι τα άνθη της; Τα γλυκά σου λόγια που ομορφαίνουν τη ζωή μου και τη γεμίζουν αρώματα και χρώματα! Ποιο είναι το ουράνιο τόξο της; Η υπόσχεση πως θα είσαι για πάντα κοντά μου και δε θα με πληγώσεις ποτέ και δε θα πνιγώ ποτέ ξανά από τα δάκρυά μου για μια χαμένη αγάπη! Ποιος είναι ο κρυμμένος θησαυρός της; Η χρυσή σου καρδιά που μ' αγαπά ατελείωτα και τρυφερά! 29/8/09 elenitheof http://elenitheof.blogspot.com/